***ترجمه شده توسط سجاد*** ***arsses@gmail.com***
قسمت 39 امروز، در بیست و ششمین روز از ماه چهارم، در سال 1694،
بانو چان دونگ یی به عنوان همسر سلطنتی رتبه چهارم منصوب خواهد شد.‏
و ایشان این فرمان را اطاعت میکنند.‏
شما حالا همسر سلطنتی چان هستید،‏ با تمام وجودتون به عالیجناب خدمت کنید.‏
و ستون محکم سلطنتی در قصر مرکزی باشید.‏
اطاعت میکنم.‏ باتمام وجودم، بانو ملکه.‏
ـ تبریک میگیم، والاحضرت.‏ ـ تبریک میگیم، والاحضرت.‏
یک سال بعد
دادخواستو بده به من
این غیرقابل قبوله
به اداره مالیات اطلاع بدین اینو به سال بعد موکول کنن.‏
و مالیات اجباری برنج رو کاهش بدن.‏
اما، ما چطور باید این مقدارو جبران کنیم؟
از خزانه سلطنتی استفاده کنین،
و در ضمن، میتونید این مبلغو از درباریان و خاندان سلطنتی و زمینهای سلطنتی تامین کنید.‏
بله، عالیجناب.‏ دستورات شمارو انجام خواهم داد.‏
بعدی چیه؟
این گزارشهای مامورین مخفی از تمام استانهاست، عالیجناب.‏
نشونم بده.‏
عالیجناب،‏ ناهار شما آمادست.‏
الن وقت ندارم.‏ بعدا.‏
شروع کنید!‏ ***arsses@gmail.com***
تو خیلی عالی بودی،‏ افسر چا.‏
شما لطف دارید، عالیجناب.‏
ـ این آخرین بازدید نیروهای نظامیه؟ ـ بله، عالیجناب.‏
ـ زمان بازدید سه وزارت خونه کیه؟ ـ 3 بعدالظهر، عالیجناب.‏
واقعا؟ یعنی اینکه من 30 دقیقه وقت دارم!‏
شما، دوباره میخواید برید اونجا؟
شما چطور؟ نمیخوای با من بیای؟
نه، عالیجناب.‏ من باید به کارام برسم.‏
خیلی خوب.‏ تو به کارات برس!‏
عالیجناب کجا میرن؟
شما نمیدونید ایشون این جور وقتا کجا میرن؟!‏
ـ حمام آماده شده؟ ـ بله بانوی من.‏
ـ امروز هوا گرمه. چای گل داوودی آماده کن.‏ ـ بله.‏
ـ بانوی من... بانوی من...‏ ـ چیه؟ چی شده؟
ـ عالیجناب دارن میان!‏ ـ چی؟ دوباره؟
ـ بله!‏ ـ ولی ایشون دو ساعت قبل اینجا بودن!‏
بله، دارن دوباره میان!‏
ـ عالیه...‏ ـ عالیجناب وارد میشوند.‏
خوب!‏ شاهزاده و بانو چان الان دارن چیکار میکنن؟
اون خیلی زیباست!‏
واقعا این طوره.‏ اون خوشگله.‏
ـ اونو شنیدید؟ ـ بله بانوی من!‏
مثل اینکه شاهزاده میخواد حرف بزنه!‏
چیه؟ چطور شده؟
ـ عالیجناب!‏ شما هم اینجایید، ملکه.‏
خیلی خوب، بگید ببینم چی شده؟
عالیجناب!‏ شاهزاده داشتند سعی میکردند صحبت کنند.‏
ـ واقعا؟ الان؟ ـ بله، عالیجناب!‏
من خیلی هیجان زده شدم.‏ وقتی اونو شنیدم.‏
درسته، بده...‏ ***arsses@gmail.com***
آره... اون فقط دو ماهشه ولی میخواد صحبت کنه!‏
اون خیلی باهوشه!‏
آره....‏ با... باب... بابا...‏ بابا
بابا!‏
عالیجناب اینجاست.‏ این کافی نیست!‏
ـ برگرد و یکی دیگه بیار!‏ ـ مطمئن باش که غذای خوبیه.‏
ـ بله، بانوی من!‏ ـ بانو بونگ!‏
اوه... بله
اگه اومدید که والاحضرت رو ببینید، باید منتظر بمونید.‏ عالیجناب الان داخلن.‏
ـ چی؟ دوباره؟ ـ ایشون سه بار در روز میان!‏
مردم میگن که قوانین کشور از قصر بانو چان صادر میشه!‏
ـ میدونم!‏ ـ ایشون باید خیلی خوشحال باشن!‏
البته که این طوره!‏ ایشون منتظر یه بچه بودن، و اون یه پسره!
بانوی من والاحضرت اینجان!‏
والاحضرت!‏
مدتیه که ندیدمت، بانو یو.‏
بانوی من. چی شما رو به اینجا کشونده؟
شنیدم که به اقامتگاه من اومده بودید. علاوه بر این میخواستم باهاتون صحبت کنم.‏
لطفا بفرمایید داخل بانوی من.‏
به نظر اداره بازرسی مهمان نواز نیست!‏
بله؟! میخواید یه کم چای میل کنید؟
اوه... حالا که اصرار دارین دعوتتونو رد نمیکنم.‏
لطفا از این طرف بیاین.‏
چرا هی اینور اونور رو نگاه میکنی؟ بیا بریم.‏
بله بانوی من.‏ ***arsses@gmail.com***
ـ همسر چان خیلی قدرتمنده! ـ آره، میدونم.‏
کی فکر میکرد که ایشون یه پسر به دنیا بیاره؟
ما آدممونو اشتباه انتخاب کردیم!‏
ـ چی میشه اگه ولیعهد دوباره انتخاب بشه؟ ـ چی؟
ـ تو شایعاتو نشنیدی؟ ـ چی؟
بانوی من.‏
اون اینجاست؟
ـ بانوی من...‏ ـ ازت پرسیدم اون اینجاست؟
بمیر، لعنتی!‏
از تمام خدایان آسمانها درخواست میکنم!‏
لطفا بچه چان دونگ یی رو بکشید!‏
ـ آه... حضرت والا! ـ اینجا چه غلطی میکنی؟
بانوی من! من...‏
تو فکر میکنی که با این کارای احمقانه به من و شاهزاده کمک میکنی؟ این فکر توه؟
لطفا منو ببخشید، بانوی من!‏
من فقط نگران شما و شاهزاده بودم.‏
ـ مادر! ـ بله من کسی بودم که ازش خواست اون کارو بکنه!‏
من از خشم میمیرم،‏ اگه اون کارو نکنم!‏
ـ مادر!‏ ـ بانوی من! این تنها کاریه که میتونم بکنم.‏
من هیچ چی برای کشتن همسر چان و بچش ندارم!‏
شما شنیدید که مردم میگن پسر اون جایگاه ولیعهد رو خواهد گرفت؟
این شما رو خشمگین نمیکنه؟
شما نشستین و تماشا میکنین؟
این کارای بچگانه چیزیه که شما انجام میدین؟
چطور میتونین با این وضعو عوض کنین؟
شما فکر میکنین من فقط اینجا نشستم و منتظرم که این اتفاق بیفته؟
شما فکر میکنین که من بدون این عروسک نمیتونم جایگاهمو پس بگیرم؟
نه، البته که اینجور نیست!‏
من فقط منتظر زمان مناسبم.‏
بانوی من...‏
ـ ایشون مایلند در خلوت صحبت کنند. اینجا رو ترک کنید.‏ ـ بله.‏
چی... تو الان چی گفتی؟
همون طور که گفتم، ما باید ولیعهدو عوض کنیم...‏
دهنتو ببند!
چه طور جرات میکنی در حضور ملکه این حرفو بزنی؟
وزیر...‏
این چیزیه که من میخوام.‏
چی...؟ بانوی من!‏
میدونم که گفتن این خطرناکه.‏
همین طور میدونم که هنوز سن اون برای این که ولیعه بشه کمه!‏
بانو...!‏
اگه ولیعهد وقتی که همسر هویی هنوز تو قصره به تخت بشینه،‏
اونا دوباره دولت رو به آشوب میکشن.‏
ولی با این حال، همسر چان از یه خانواده سطح پایینه.‏
ـ چطور میتونن فرزندشونو ...‏ ـ وزیر، مواظب حرف زدنت باش.‏
پسر همسر چان پسر عالیجناب هم هست.‏
ولی بانوی من، حزب غربی با این کار مخالفت خواهد کرد.‏
بهتر نیست ما یه همسر از خانواده نجیب زاده بیاریم و بچه اونو ولیعهد کنیم؟
نه، پسر همسر چان کسیه که باید به تخت بشینه.‏
این تصمیمیه که گرفتم.‏
روشنه که ما باید با دقت گام برداریم.‏
این برای آینده خانواده سلطنتی لازمه.‏
قربان، منظور شما چیه؟ ولیعهد؟
میدونم که حرکت تو این مسیر خطرناکه.‏
اما تو باید بدونی که قصر چه جور جاییه و همسر هویی چه شخصیتی داره!‏
تو قصر، تو باید اختیار همه چیزو داشته باشی.‏ اگه بخوای زنده بمونی.‏
و همسر هویی بهتر از هر کسی اینو میدونه.‏
اون نمیخواد به راحتی کنار بره.‏
و اگه این اتفاق بیفته، فکر میکنی کی در خطر خواهد بود؟
دیگه ملکه قدرتی نخواهد داشت.
این همسر چان و پسرش خواهند بود که در خطرند.
و اگه این اتفاق بیفته، فکر میکنی کی در خطر خواهد بود؟
دیگه ملکه قدرتی نخواهد داشت.
این همسر چان و پسرش خواهند بود که در خطرند.
ـ خوبه، اون کی به پایتخت میرسه؟ ـ ده روز بعد میرسه.‏
عالیه، بهش بگین باید محتاط و سریع باشه.‏
بله، بانوی من.‏
خوب، عالیجناب، شما وقتی پسر جدیدتونو بغل میکنیدخوشحالید؟
بله...‏ منم میخوام شما خوشحال باشین.‏
بعدش شما درد و رنج واقعی رو خواهید دید.‏
ساکت باشین.‏ فکر کنم اون میخواد بخوابه.‏
حقه باز...‏ اون باید خسته باشه.‏
اما با چه قیافه کنجکاوانه ای خوابیده.‏ نگاه کن چه چشمای نافذی داره!‏
عالیجناب، شما خسته اید.‏ باید زودتر به استراحت گاهتون برین.‏
نهة من خستگیم در میره وقتی به شاهزتده نگاه میکنم.‏
به هر حال یه چیزی برات آوردم،‏ دونگ یی.‏
عالیجناب، این...!‏
درسته، این اسمشه.‏ یانگ سو بعنی زندگی بلند.‏
یانگ سو...‏
من خیلی شبا تلاش کردم تا این اسم به ذهنم رسید،‏
و تنها چیزی که ازش میخوام،‏ یه زندگی طولانی با ماست.‏
پزشک سلطنتی گفته که اون سالمه.‏ چرا که نباشه؟!‏
تو همش در حال رفتن به اینور و اونور پایتخت بودی!‏
البته! در واقع من نگران بودم که اون مثل شما ضعیف باشه!
چی؟ ضعیف؟ اینو که از افسر چا نشنیدی؟
من مثل تو کار نمیکنم!‏
واقعا؟ اون چیزی نگفته.‏
که این طور!‏ تو جشن صد روزگی شاهزاده،‏ من بهت مهارت های تیراندازیمو نشون میدم.‏
غش میکنی وقتی میبینی که من هی به هدف میزنم.‏
عالیجناب، من حرفای شمارو باور دارم.‏ ولی شما میتونین مهارت های تیراندازیتونو وقت دیگه ای بهم نشون بدین؟
من خوشحال میشم اگه بتونیم جشن صد روزگی شاهزاده رو لغو کنیم.‏
لغو؟ منظورت چیه؟
دونگ یی؟
شما برای یه دفتر خیریه تو پایتخت بودجه میخواین؟
بله، بانو ملکه.‏ من شنیدم که به خاطر قحطی پایتخت پر از فقرایی شده که بهش پناه آوردن.‏
من میدونم که عالیجناب و ملکه چقدر ناراحتند.‏
و من میخوام که به جای یه جشن پر هزینه به مردم کمک کنم.‏
اما این اولین جشن شاهزادست.‏
این صرفا یه جشن نیست.‏
این جشن برای برکت و طول عمر شاهزادست.‏
بله، به همین خاطر من این درخواستو کردم.‏
برای دریافت نعمت،‏ باید از اون نعمتها رو با دیگران شریک بشی.‏
شاهزاده حتی وقتی تو شکم من بود از اداره رفاه پوره میخواست.‏
من میدونم شاهزاده خوشحال میشه وقتی بفهمه
که اولین مراسمش، شریک کردن دیگران در غذاش بوده.‏
من نمیتونم در مقابل قلب مهربون شما ایستادگی کنم.‏
بانوی من...‏ هر کاری میخوای بکن.‏
اگه چیزی خواستید، بگید.‏
چه کمکی میتونم بهتون کنم؟ ***arsses@gmail.com***
ـ بریم!‏ ـ بله.‏
چی میگید؟ والاحضرت چان یه دفتر خیریه باز کردن؟
درسته، همین طوره...‏
به جای جشن صد روزگی شاهزاده،‏ ایشون میخوان به مردم کمک کنن!‏
ایشون چه زن مهربونین!‏
چون که والاحضرت هم مثل ما از طبقه رعیت جامعه هستن!‏
برای همین ایشون از مشکلات و بدبختی های ما خبر دارن.‏
بله ایشون همین طورن!‏
امپراتور به ما پوره خواهند داد چونکه شاهزاده 100 روزه شده!‏
خیلی عالیه!‏
من کجا میتونم برم؟ چرا شما هرجا من میرم دنبالم میاین؟
ما فقط به دستوراتمون عمل میکنیم.‏
من میخوام یه یه کار شخصی بکنم!‏ میخواین با من بیاین؟!‏
ـ سرورم!‏ ـ نگهبانا همین وران.‏
نامه ملکه کجاست؟
ایناهاش.‏
همه چیز طبق نقشه پیش میره.‏
همون جا نگهش دار!‏
ـ بزارش همون جا.‏ ـ بله بانوی من.‏
ـ چیزی از این بلدین؟ ـ کلم رو بیشتر بزار.‏
ـ بانوی من!‏ ـ بانوی من!‏
شما چرا اینجا اومدین؟
از این که شما رو مجبور به این کار کردم احساس بدی داشتم.‏
نه اینطور نیست بانوی من!‏ ولی به هر حال شما نباید به این محل خطرناک می اومدین.‏
محل خطرناک؟!‏ اینجا جاییه که من اشتیاق خودمو سیراب میکنم.‏
بیخیال شو بانو جونگ.‏ با این کارا نمیتونی نظرشونو عوض کنی.‏
نگا کن، هیچکس تو قصر نمونده!‏
ازتون متشکرم، بانوی من!‏
این ور بایست!‏
بیاین اینجا!‏
برین توی صف وایستید!‏ نه هیچکس برنمیگرده، پس تو صف بایستید.‏
ـ برو و غلات بیشتری از انبار بیار.‏ ـ بله بانوی من!‏
بانوی من!‏
مردم بیشتر از اون که فکرشو میکردیم اومدن!‏
همه اونایی که از دفتر بازرسی و اقامتگاه بامو چان اومدن دارن کمک میکنن،‏
اما هنوز کمن!‏
با اداره شهربانی صحبت کن و بگو برامون کمک بفرستن.‏
ای داد!‏
من مشتاقانه منتظر جشن والاحضرت بودم!‏ اما چرا باید این جوری عذاب بکشیم؟!‏
منم همین احساسو دارم!‏
شنیدم که ایشون از از خزانه سلطنتی خواسته تا خیریه رو ادامه بده!‏
چرا ایشون از ما میخوان که همش پوره درست کنیم؟
نه! دیگه نمیتونم ساکت بمونم که این طور یه بانوی بازرس پوره درست کنه!‏
همش تقصیر شماست!‏ شما از اون اژدهای پرنده صحبت کردین و منو گول زدین!‏
چی؟ تو نبودی که هی میخواستی با من بیای؟!
هی! چرا همتون بیرونید؟ والاحضرت کجان؟
ـ ایشون گفتند که ما برای کمک بیایم.‏ ـ چی؟
چطور تونستین ایشونو تنها بزارین؟
شما با این کاراتون بالاخره منو دیوونه میکنین!‏
چرا این کارو کردین؟
بانوی من!‏
میدونستم!‏ آخرش ایشون منو راهی قبر میکنن!‏
این همون چیزیه که من خوب بلدم.‏ من نمیتونم این لحظه رو از دست بدم!‏
امیدوارم بانو بونگ منو نبینه.‏
ازتون متشکرم، بانوی من!‏
هلم نده!‏
ـ بیشتر بخورین!‏ ـ متشکرم... متشکرم... متشکرم.‏
اینو تموم کن و دوباره برگرد تا بیشتر بگیری!‏ اینجا به اندازه کافی برا همه هست.‏
ـ این واقعیت داره؟ ـ البته که این طوره!‏
ازتون ممنونم!‏ ازتون ممنونم!‏
بخورید تا...‏
پوره ما تموم شده!‏
ـ یکی بره برنج بیشتر بیاره!‏ ـ بله!‏
انبار غلات یه جایی همین ورا باید باشه.‏
متاسفم!‏ متاسفم!‏
صبر کنین!‏ یه چیزی افتاد!‏
این...!‏
یه مردو ندیدین که از اینجا رد بشه؟
نه، ندیدم.‏
بانوی من!‏ با این لباسا این جا چی کار میکنین؟
متاسفم بانو بونگ،‏ ولی باید جایی برم.‏
اما...!‏
چطور تو روز روشن این اتفاق افتاده؟
مرده ...!‏
بانوی من!‏
چی؟
رئیس اداره رفاه به قتل رسیده؟
جایی که او به قتل رسید؟
بله عالیجناب.‏ اون وقتی داشته اداره رفاهو بازرسی میکرده خنجر خورده.‏
چی؟
چطور ممکنه...؟
آقا...!‏
ـ جسد کجاست؟ ـ داخله.‏
داخل؟ خوب بریم، آقا.‏
هر کسی که این کارو کرده،‏ یه قاتل حرفه ای بوده!‏
این مثل یه انتقام به نظر میرسه.‏ جسد بعد از مرگ هم چاقو خورده.‏
یه چیزی اینجاست.‏
ایناهاش.‏
این ... یه اخطاره!
اخطار؟
بانوی من، میخواستین منو ببینین؟
برادر...!‏
چی شده بانوی من؟ چرا با این عجله میخواستین منو ببینین؟
شما اداره رفاه بودین، نبودین؟ به خاطر مرگ رئیس.‏
بله شنیدم که شما هم اونجا بودین بانوی من.‏
این واقعیت داره؟
این چیزیه که به خاطرش میخواستم باهات حرف بزنم.‏
فکر میکنم که مردی رو که رئیس رو کشته دیدم.‏
بله؟ بانوی من شما هم؟
اما... اون اینو انداخت.‏
ـ بانوی من این که...!‏ ـ بله این علامت گروه شمشیر زنان مبارزه.‏
خیریه ها صرفا نمایشیه و راه درستی برای کمک به مردم نیست.‏
این وضعیت تبعیض آمیز بین اشراف و فقرا رو تغییر نمیده.‏
تنها راهه تغییر اینه که اشراف رو بگیریم و...‏
عالیجناب!‏
این ادعایی که اونا مطرح کردن قضاوت سنگینی در مورد همه اشرافه.‏
کی پشت این ماجراست؟
ـ واقعا این نشان از دست اون افتاد؟ ـ بله برادر.‏
ـ یعنی ممکنه گروه شمشیر زنان مبارز دوباره جمع شدن و اونا...‏ ـ نه.‏
این ممکن نیست، بانوی من.‏
حتی اگه این طور باشه، اگه رئیسشون از پیروان واقعی پدرتون باشه، نمیتونه همچین کاری بکنه.‏
من سعی خواهم کرد که بفهمم اونجا چه اتفاقی افتاده.‏
چرا همچین اتفاق وحشتناکی افتاد، اونم وقتی که والاحضرت داشت همچین کار خوبی انجام میداد؟
قتل!‏ آخه کی همچین کاری کرده؟
ـ حس ششمم بهم یه چیزایی میگه.‏ ـ چی میگه؟
این کار برده ها بر علیه اشرافه.‏ مثل شمشیر زنان مبارز!‏
ـ شمشیرزنان؟ اون چیه؟ ـ احمق فراموش کار!‏
فکر کنم که تو اون وقت یه بچه کوچولو بیشتر نبودی.‏
در گذشته، بعضی از برده ها با هم جمع شده بودن و اشرافو میکشتن.‏
اما خوشبختانه، همشون گیر افتدن و کشته شدن.‏
ـ اوه... یادم اومد، یه چیزایی در موردش شنیدم!‏ ـ یکیشون یه نوازنده سلطنتی بود.‏
ـ سولهی، تو هم یادت میاد، مگه نه؟ ـ بله؟ بله... ولی نه زیاد.‏
منظورتون اینه که خودشونن؟
ـ ولی شما گفتین که همشون کشته شدن!‏ ـ کی میدونه؟! ممکنه که تو این مدت مخفی شده باشن.‏
شما بیش از حد این قتلا رو گنده میکنین.‏
نه... نه... نه... غریزم بهم میگه یه چیزی هست.‏ یه چیزای مشکوکی وجود داره!‏
این احساسو اون وقتا هم داشتم!‏
چی غریزه؟ ترجیح میدم غریزه سگو باور کنم!‏
چی گفتی؟ تو منو با یه سگ مقایسه کردی؟
آخه چرا...! اینقدر منو نزن!‏ من که نوکر تو یا یه نوازنده سلطنتی معمولی نیستم!‏
من یه استاد موسیقیم که الان تو این گیسانگ خونه نشسته!‏
فکر کردی... تو هنوز یه کارمند دولتی!‏
و فقط یه نوکری، تو برای همیشه یه نوکری!‏
نمیخوای به من چیزی بگی؟
ـ قصد ندارم چیزی بگم ولی دیگه دارم عصبانی میشم!‏ ـ عصبانی میشی؟ چطوری؟
ای پست فطرت...‏ یعنی تو واقعا میخوای منو با مشت بزنی!‏
ـ خوب نشونم بده چی تو چنته داری!‏ ـ ااااا... داغه...‏
حقت بود.‏
چقدر خسته شدم!‏ اوه، عجب سرنوشتی دارم!‏
چطوری کسی میتونه اینجا زندگی کنه؟
بانوی من اونجارو نگاه کنین!‏
این ممکن نیست...‏ اونا شوهرم و هویانگ اند.‏
سرورم!‏ آه... سرورم!‏
ـ عزیزم!‏ ـ مادر...!‏
سرورم!‏ هویانگ!‏
خدای من...‏ هر دوتون مثل گداها شدین!‏
مادر، این خیلی خوشمزه ست!‏
ـ عزیزم، خیلی لاغر شدی.‏ ـ من خوبم. شما بخورین.‏
مادر جان... میتونم بازم گوشت بردارم؟
پست فطرت!‏ این مال منه!‏
آخه چطور عاقبت شما دوتا این جوری شده؟ اونا تو تبعید بهتون غذا نمیدن؟
حتی در بارش حرفم نزن، مادر!‏
کارت تمام همه روزه اینه که بهت یه کاسه برنج و سبزیجات بدن!‏
مثل زندگی برده ها نیست؟
میدونم!‏ فکر میکنم برای یه تیکه گوشت میتونم یکی رو بکشم.‏
لطفا بخورید، سرورم.‏
به هر حال این خبرو شنیدین؟
ـ چه خبری؟ اشراف توی پایتخت به قتل میرسن!‏
ـ چی؟ ـ اشراف به قتل میرسن؟ کی این کارو میکنه؟
هیچ کس نمیدونه!‏ من این خبرو وقتی اینجا میومدم شنیدم.‏
اما همه میگن که این کار برده هاست.‏
بیاین بخورین.‏ از این بخور... سیبم بخور.‏
این کار گروه شمشیر زنان نیست.‏ اونا سالها قبل کشته شدن.‏
ولی ممکنه کار بازماندگان اونا باشه.‏
مثل شما.‏
حتی اگه بازمانه هایی وجود داشته باشه اونا نمیتونن این کارو بکنن.‏
هدف گروه شمشیرزنان کشتن نجیب زاده ها نیست، قربان!‏
منم نمیخوام اینو باور کنم.‏ ولی این علامت گروه شمشیرزنانه، مگه نیست؟
اگه کسی اونارو هدایت کنه چی؟
چی میشه اگه اونا دوباره از گروه شمشیرزنان استفاده کنن
تا مثل چند سال پیش اهداف شخصی خودشونو دنبال کنن؟
حالا، تا زمانی که همه چی معلوم بشه ما باید اینو مخفی نگه داریم.‏
ـ کی داره این موضوع رو پیگیری میکنه؟ ـ شهربانی.‏
در حال حاضر مهم ترین کار اینه که بدونیم کی مسئول اینه.‏
شهربانی
سرورم!‏
خوش آمدین، فرماندار.‏
من تبریک پر هیاهوی شمارو خواهم پذیرفت.‏ (جانگ میو یول)
ـ بریم تو.‏ ـ ما براتون...‏
راه از اون طرف نیست.‏ از این سمت قربان.‏
شما باید از کار خودتون به عنوان مامور مخفی خسته شده باشین.‏
من براتون دخترا رو آماده کردم تا به راحتی خستگی در کنین.‏
چطور جرات میکنین در مورد ایشون اینجوری فکر کنین؟
ـ اونارو از اینجا ببرین!‏ ـ قربان...‏
کافیه.‏ فریاد نزن!‏
یه آدم میتونه اشتباه کنه.‏
اما نه اینکه دوبار تکرار کنه.‏ متوجه شدی؟
بله، قربان.‏
اسمش جانگ میو یول هست.‏
اون پسر ارشد بازرس کل ایک هون هست.‏
فرمانده، بازرس کل جانگ ایک هون همون نبود که...‏
بله، همونه.‏ جانگ ایک هون همون مردیه که شما پیداش کردین.‏
جانگ میو یول پسرشه.‏
خوش آمدید!‏
عالیجناب، من فرماندار جانگ میو یول به عالیجناب امپراتور متواضعانه ادای احترام میکنم.‏
حالتتون خوب بوده، فرماندار؟
بله، عالیجناب.‏
چی؟ جانگ میو یول برگشته؟
بله ارباب.‏ اون با مقام ریاست فرمانداری شهر برگشته.‏
چرا این موقعیت به پسر بازرس کل سابق داده شده؟
من در مورد اون شنیدم.‏
شخصیت واقعی اون مرد به راحتی شناخته نمیشه.‏
اما مردم میگن که اون مرد درستکاریه.‏
وقتی اون بازرس مخفی بود، با اعضای حزب جنوبی هم مثل بقیه سختگیر بود.‏
حزب جنوبی اونو کنار گذاشته، اما عالیجناب امپراتور عمیقا به اون اعتماد داره.‏
که این طور.‏
اما چرا میپرسی؟
هیچ چی، همین طوری.‏
اگه اون چنین مردیه،‏ اون بهمون کمک نمیکنه؟
کمک؟ منظورتون اینه بانو؟
اگه اون پسر بازرس کل مرحومه،‏ پس اون نمیخواد که قاتل پدرشو پیدا کنه؟
اگه اون یه مرد نابغه ست، ممکنه که خیلیا مثل ما چشمشون دنبالش باشه؟
این میتونه برای ما فرصتی باشه که اونا رو پیدا کنیم!‏
قربان، کسی اینجاست تا شما رو ببینه.‏
ـ سرورم!‏ ـ خیلی طول کشید.‏
چه مدتیه که همدیگرو تنها ملاقات نکرده بودیم؟
از زمانی که تو به عنوان بازرس مخفی به استان جولا رفتی، پس مدتش 10 سال بوده.‏
در مورد شما شنیدم.‏
اگه مردی مثل شما رئیس گارد سلطنتی شده،‏ کارای حکومت باید درست پیش بره!‏
تو روی زمین لرزان حرکت میکنی!‏ چی میشه اگه اعضای حزب جنوبی این حرفاتو بشنون؟
حرفامو بشنوه!‏ هیچ کس نمیتونه از ترس این که کسی بشنوه سکوت کنه!‏
در واقع، من اومدم اینجا بهت چیزی بگم.‏
بله، میدونستم چیزی تو ذهن شماست.‏ اون چیه؟
لطفا بفرمایید.‏
شما از من در باره پرونده حمله برده ها به نجیب زادگان میپرسین؟
ـ درسته.‏ ـ منظورتون گروه شمشیرزنانه؟
خود شما چند سال پیش مسئول این پرونده بودید.‏
اینو میپرسم چون که ممکنه شما به نتیجه مشابهی رسیده باشین.‏
نظر تو چیه؟
اگه نظر واقعیمو میخواین، بهتون خواهم گفت که به نتیجه ای نمیرسم.‏
این امکان وجود داره که اونا دوباره شکل گرفتن، ولی اونا کاری نکردن.‏
من برای یه قتل به راحتی به برده ها مشکوک نمیشم‏.‏
ـ قربان...‏ ـ اونو بیرون دیدی؟
ـ بله قربان.‏ ـ آماده باش. وقتشه.‏
بله قربان.‏
ـ مطوئن باشین کسی دنبالمون نیست.‏ ـ بله قربان.‏
خوش آمدید، آقا.‏ ایشون داخل منتظرتون هستند.‏
از این طرف.‏
ـ بانوی من!‏ ـ مدت زیادیه ندیدمتون.‏
نه، گمان میکنم باید شمارو تو فرمانداری پیدا کنم.‏
بله، بانوی من.‏
شما بهت زده به نظر میرسین.‏
من به شما قول میدم که قدرت کنترل حزب جنوبی رو بهتون بدم.‏
این باید راز بمونه.‏
پس حالا همه چی به شما بستگی داره.‏
زندگی راحت شما توی دستای خودتونه.‏
ارباب، شما مهمون دارین.‏
ـ این وقت شب؟ بله، قربان.‏
خیلی وقته همدیگرو ندیدیم، قربان.‏
چی؟ تو...‏
برای چی اومدی اینجا؟
شما حتی بهم فرصت ندادین حالتونو بپرسم.‏
شما هنوز رفتار سردی با من دارید، قربان.‏
چرا این طوره؟ این به خاطر پدرمه؟
چ... چی؟
منظورت از این حرف چیه؟
من قبل از این که به اینجا بیام با همسر هویی ملاقات کردم.‏
ایشون به من گفتند که برده ها نبودن که پدرمو کشتن، بلکه شما بودین.‏
حالا... نمیدونم در مورد چی حرف میزنی، اما اون...‏
نگران نباشید، عالیجناب.‏
اگه میخواستم انتقام بگیرم، این طور با آرامش اینجا می‌اومدم؟
لطفا اونو فراموش کنید.‏ این چیزیه که من براش اینجا اومدم.‏
ـ چی...؟ ـ اون خیلی وقت پیش اتفاق افتاده.‏
خوب نیست این کارو دوباره انجام بدیم؟
اگه من به جای شما بودم،‏ این کارو دوباره انجام میدادم.‏
همش همینه.‏ من میخوام قدرت تونو بهم قرض بدین تا با اون حزب جنوبی رو بلند کنم.‏
من میخواستم تا بهتون نشون بدم هیچ شمشیر مخفی تو دستم نیست، قربان.‏
قربان!‏ شما مطمئنید که کار درستیه؟
اون پدر شمارو کشته!‏ شما مطمئنید که میخواین با اون کار کنین؟
کار با اون...؟ این طور به نظر میرسه که میخوام این کارو بکنم؟
من میخوام کاری کنم که "‏او تائه سوک"‏ برای تمام زندگیش مثل سگ برام کار کنه.‏
ـ من یه گنج گرانبها به دست آوردم!‏ ـ بانوی من؟
فهمیدی بانو چو؟ مرد درست کار موفق نمیشه.‏
ولی مردی که وانمود به درست کاری میکنه خیلی زود موفق میشه.‏
جانگ میو یول اینو میدونه.‏
این اصل اونه.‏
من بالاخره یه حامی زیرک و قابل اعتماد پیدا کردم.‏
ـ شما وزیر سوم دادگستری هستین؟ ـ تو کی هستی؟
کی... کی هستی؟
فرمانده!‏
ـ چی؟ یه قتل دیگه شب گذشته؟ ـ بله، فرمانده!‏
برین کنار!‏
فرمانده!‏
ـ چه طور میتونه این اتفاق بیفته؟ ـ اون وزیر سوم دادگستری، هونگ جو هو هست.‏
چی شده؟
اون تنها نبوده.‏ بازرس سوم هم همون وقت کشته شده.‏
ـ برادر!‏ ـ بانوی من!‏
شنیدم که شب گذشته قتل های دیگه ای رخ داده.‏
دو تا از مقامات دولت شب گذشته به قتل رسیدند.‏
یه نامه دیگه تو دفتر فرمانداری پیدا شده که میگه منتظر قتل های بعدی باشین.‏
چطور اونا جرات کردن که من و دولت رو تهدید کنن؟
این عصبانی کنندس.‏
اگه افراد فرمانداری کافی نیست، از نیروهای دولتی استفاده کنین تا این جنایت کارا رو پیدا کنین.‏
بله، عالیجناب.‏
چطور جرات کردن ...!‏
شما آشفته به نظر میرسین، بانوی من.‏
هر دوی افسر چا و فرمانده سو هم این طور به نظر میرسن.‏
چرا شما نگرانید؟ شما فکر میکنین که پای گروه شمشیر زنان در میونه؟
این که...!‏
من میدونستم که رئیس اونا پدر شماست.‏
پس لطفا بیشتر از این با من صادق باشید.‏
وظیفه من اینه که به شما کمک کنم، بانوی من.‏
لطفا به من اجازه بدین که این موضوع رو بیشتر بررسی کنم.‏ من به وقت بیشتری نیاز دارم، فرمانده.‏
اما تو...‏
اگه واقعا این کاره گروه شمشیرزنان باشه، من میتونم اونو پیدا کنم.‏
فرمانده!‏
پس مردی که رئیس رو کشت نشان گروه شمشیرزنان رو داشت.‏
بله، ولی اون از گروه شمیرزنان نبود.‏ این قطعا یه توطئه ست.‏
اگه درست باشه، میتونه از همون افرادی باشه که سالها پیش عضو اون بودن.‏
بانوی من، علامت هایی رو که سربازرس کل به شما نشون دادن...‏
ـ به من نشون میدین؟ ـ علامت های دست؟
بله.‏
شما معنیشو میدونین؟
من سالها برای پیدا کردن معنیش تلاش کردم، ولی چیزی پیدا نکردم.‏
به نظر نمیرسه رمز یا معنی خاصی داشته باشه.‏
شاید این نشانه های اعداد چینی باشه...‏
چی؟
علامت های دست...‏
زمانی که تو یوجی بودم، دیدم که تجار چانگ از این علامت ها استفاده میکردن.‏
ـ شما مطمئنید؟ ـ بله.‏
اگه ااین طور باشه، اونا علائم عددی هستن.‏
ولی میتونیم بفهمیم چیه؟
اگه این علائم عددی چانگه، معنیش چیه؟
هشت و پنج...‏
ده و پنج. اینان، بانوی من.‏
اما اینا منو بیشتر سردرگم میکنه.‏ اگه اینا علائم اعداد چینی باشن،
معنی اونا چیه؟
هشت و پنج، ده و پنج.‏ اینان، بانوی من.‏
اما اینا منو بیشتر سردرگم میکنه.‏ اگه اینا علائم اعداد چینی باشن،
معنی اونا چیه؟
هشت، پنج، ده و پنج...‏
معنی احتمالی اونا چیه؟
همسر چان، اون چیه که میخواین از من بپرسین؟
بانوی من!‏
چی؟ همسر چان قصرو ترک کرده؟
ـ ایشون برای تعطیلات از قصر خارج شدن؟ ـ بله، بانوی من.‏
ملکه براشون خونه ای برای اقامت مهیا کردن.‏
که این طور!‏
و در قسمت آینده...‏